ศาสตราจารย์ ดร.สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จเยี่ยมหน่วยแพทย์เคลื่อนที่มูลนิธิแพทย์อาสา สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (พอ.สว.) ณ จังหวัดสระแก้ว ปราจีนบุรี นครนายก และนครราชสีมา ระหว่างวันที่ 6 -14 ธันวาคม 2559
ศาสตราจารย์ ดร.สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ในฐานะองค์ประธานกิตติมศักดิ์ มูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (พอ.สว.) เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานขวัญ และกำลังใจแก่หน่วย แพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (พอ.สว.) และพระราชทานความช่วยเหลือแก่ราษฎรในพื้นที่ทุรกันดารให้มีสุขภาพพลานามัยที่ดี สามารถเข้าถึงด้านการสาธารณสุขให้มากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืนต่อไปในอนาคต
เมื่อวันพุธที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ศาสตราจารย์ ดร. สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จไปยังโรงเรียนบ้านแก้งวิทยา อำเภอเมือง จังหวัดสระแก้ว ซึ่งเป็นจังหวัดแพทย์อาสาลำดับที่ 50 เมื่อปี 2537 ปัจจุบันมีสมาชิกประกอบด้วย แพทย์ ทันตแพทย์ เภสัชกร พยาบาลวิชาชีพ อาสาสมัครสายแพทย์ และสนับสนุนอื่น ๆ รวม 1,470 คน
ในการนี้ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้หน่วยแพทย์พระราชทาน โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ โรงพยาบาลศิริราช และโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ร่วมลงพื้นที่ให้บริการตรวจรักษาผู้เจ็บป่วย โดยมีประชาชน ไปรับบริการตรวจรักษาโรคทั่วไป และทันตกรรม รวม 400 คน โรคที่พบมาก คือ โรคกล้ามเนื้อและกระดูก ตลอดจนโปรดให้หน่วยสัตวแพทย์อาสาจุฬาภรณ์ ร่วมบริการตรวจรักษาและให้คำปรึกษาเกี่ยวกับสุขภาพสัตว์เลี้ยงของประชาชนด้วย
พร้อมกันนี้ ยังทรงรับฟังปัญหาด้านสุขภาพ และโรคภัยไข้เจ็บจากผู้ป่วยที่นำเฝ้าจำนวน 5 ราย ได้แก่ ผู้ป่วยด้วยโรคต้อหิน ต้อกระจกตาข้างซ้าย โรคลิ้นหัวใจรั่ว โรคเนื้องอกปีกมดลูก และผู้ป่วยด้วยโรคกระดูกคอทับเส้นประสาท ทรงมีพระวินิจฉัยร่วมกับแพทย์ผู้ทำการตรวจรักษา และทรงรับไว้เป็นผู้ป่วยในพระอนุเคราะห์ โดยโปรดให้ส่งตัวไปรักษาต่อยังโรงพยาบาลในส่วนกลาง เพื่อการรักษาที่ดีที่สุดต่อไป
โอกาสนี้ ทรงมีพระกรุณาธิคุณแก่ราษฎรที่เฝ้ารับเสด็จ โดยเฉพาะผู้สูงอายุและเด็ก ในการพระราชทานสิ่งของเครื่องใช้ที่จำเป็น และยาตำราหลวงแก่ผู้สูงอายุ และพระราชทานเครื่องแบบนักเรียนแก่เด็กนักเรียน ตลอดจนพระราชทานของเล่นแก่เด็กเล็กด้วยพระองค์เองอย่างใกล้ชิด ยังความปลื้มปีติอย่างหาที่สุดมิได้