จังหวัดสระแก้ว มีที่มาจากชื่อสระน้ำโบราณในพื้นที่อำเภอเมืองสระแก้ว ซึ่งมีอยู่ 2 สระ
ในสมัยธนบุรี ประมาณ ปี พ.ศ.2325
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
เมื่อครั้งทรงเป็นสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก
เป็นแม่ทัพยกไปตีที่ประเทศเขมร
(ราชอาณาจักรกัมพูชา) ได้แวะพักบริเวณสระแก้ว
ทั้งสองแห่งนี้ กองทัพได้อาศัยน้ำจากสระใช้สอย
จึงได้ขนานนามสระทั้งสองนี้ว่า "สระแก้วสระขวัญ"
และได้นำน้ำจากสระทั้งสองแห่งนี้ใช้ในการประกอบพิธี
ถือน้ำพิพัฒน์สัตยา โดยถือว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์สระแก้ว
เดิมมีฐานะเป็นตำบล
ซึ่งสมัยก่อนได้ตั้งเป็นด่านสำหรับตรวจคนและสินค้า
เข้าออก มีข้าราชการตำแหน่งนายกอง
ทำหน้าที่เป็นนายด่าน
พ.ศ.2452 ทางราชการจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ
ชื่อว่า "กิ่งอำเภอสระแก้ว" ขึ้นอยู่ในการปกครองของ
อำเภอกบินทร์ โดยใช้ชื่อสระน้ำ เป็นชื่อกิ่งอำเภอชื่อว่า
"อำเภอสระแก้ว" ขึ้นอยู่ในการปกครองของจังหวัด
ปราจีนบุรี
และต่อมา ได้มีพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. 2536 ขึ้น โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ เล่มที่ 110
ตอนที่ 125 ลงวันที่ 2 กันยายน 2536 มีผลบังคับใช้เมื่อพ้น 90 วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นผลให้ "จังหวัดสระแก้ว" ได้เปิดทำการในวันที่ 1 ธันวาคม
2536 โดยเป็นจังหวัดที่ 74 ของประเทศไทย